Gepubliceerd op Nietgrappig.be (20/08/09)

Kees Meerman (Nederlander woonachtig te Antwerpen) is één van de meest gedreven en meest veelzijdige theatermakers van dit moment. Ondertussen heeft hij zeven voorstellingen en vier cd’s op zijn naam staan. In zijn voorstellingen wisselen stand-up, poëzie, muziek en dans elkaar in een sneltempo af. Op één september gaat zijn zevende voorstelling ‘Ontketend’ in première, in zijn huiskamer!

Hoe kom je op het idee om de voorstelling in jouw eigen huis op te voeren?

Dat was eigenlijk heel voor de hand liggend. Het is altijd mijn droom geweest om in een magazijn te wonen waar ik volledig m’n gang kan gaan en niemand me hoort en ziet. Drie jaar geleden heb ik die ruimte gevonden op Antwerpen Zuid. Aanvankelijk was het de bedoeling om er te repeteren en les te geven, maar tijdens de verbouwingen keek ik om me heen en dacht ik; ’het is hier eigenlijk wel groot genoeg om te spelen!’.

Dit is je zevende voorstelling, wat maakt Ontketend anders/beter dan je vorige voorstellingen?

De blik is hier naar binnen gekeerd. Bij ‘In het Hol van de Leeuw’ was het grap op grap, snel en hard. Nu probeer ik niet meer zo hard het publiek te vermaken. Ik laat, naast de snelle stukken af en toe de voorstelling stil vallen en breng teksten die inbeuken op de ziel. Er zit ook meer muziek in.

Hoe ben je begonnen als theatermaker?

Op de middelbare school heb ik veel aan theater gedaan. Het ging me goed af en ik vond daar iets van mezelf dat ik nog niet kende. Ik ben toen audities gaan doen. Ben van twee toneelscholen afgestuurd, deed een jaar conservatorium zang en ben toen mijn eigen shows gaan maken.

Op je site lees ik ‘een goede grap moet pijn doen’, kan je dat wat verklaren?

Ik ben niet zo’n fan van ‘de grap om de grap’. Ik kijk niet graag naar een comedian dat ik denk van; ‘dat heb je leuk bedacht, jongen’. Voor mij moet een grap walgelijk zijn. Zo van; dit kan je toch niet zeggen, maar je moet toch lachen. In het Duits zeggen zeggen ze; ‘Humor ist wenn man trotzdem lacht’ – Humor is wanneer je desondanks moet lachen. Dat vind ik een heerlijke gedachte. Het moet zijn van; ‘auw, auw, wat een goeie grap, maar hou godverdomme op!’.

In welke omstandigheden schrijf je een show? Waar haal je je inspiratie?

Uit mijn eigen leven. Dat heb ik altijd zo gedaan. Ik schrijf over wat er van binnen borrelt. Ik schrijf nooit om het schrijven. Maak nooit een grap om de grap. Ik verpak mijn ellende in teksten en muziek. Vandaar dat die pijn doen.

Welke collega kan jou heel erg aan het lachen brengen?

Theo Maassen vind ik een klasse apart. Hij slaagt er in relevante comedy te maken waar deze tijd om vraagt. Hij stelt vragen die ik mezelf stel en weet die te kleuren met meesterlijke humor.

Welk advies zou je een beginnende theatermaker geven?

Just do it. En als tweede; begin er nooit aan.

En tot slot: wat zijn je toekomstplannen?

Ik wil in de toekomst doen wat ik nu doe.

Heel erg bedankt voor het interview.