Digitale liefde

27/01/2012 | Diepgaande poëzie | Reageer

Waar
moet ik
klikken om
je te laten weten
dat ik je leuk vind?

Brandend verlangen

25/01/2012 | Diepgaande poëzie | Reageer

Je kan
het zo mooi
omschrijven als
je wil, het is en blijft
een soa

Ochtendstond

24/01/2012 | Diepgaande poëzie | Reageer

Ik weet
niet of het
goud is, maar
het smaakt vies

Monumenten

19/01/2012 | Diepgaande poëzie | Reageer

Jammer van
de duivenstront

Het leuke aan de winter

17/01/2012 | Diepgaande poëzie | Reageer

Is dat er ineens
zoveel Ninja’s
rondlopen

Huiszoeking

25/11/2011 | Diepgaande poëzie | Reageer

Hier
is er ook
nog eentje

Geen afwijzing

16/10/2011 | Diepgaande poëzie | Reageer

Kom jij
maar terug
na een borstvergroting

Maandstonden

16/09/2011 | Diepgaande poëzie | Reageer

Anaal dan maar?

Verboden antwoord

05/09/2011 | Diepgaande poëzie | Reageer

Ja,
je gat
is te dik
in die rok

Manonvriendelijke porno (audio!)

03/09/2011 | Voorlezen | Reageer

De uiterst charmante internetzender Radio Geilboos vroeg of ik een stukje wou komen voorlezen in de studio. Omdat ik op het uur van uitzenden geen tijd had, heb ik op voorhand mijn column ingelezen (samen met de zéér aantrekkelijke Siebe Loontiens). De muzikale begeleiding heb ik geleend: Modern Jazz Quartet - Le Cannet.

Veel luisterplezier!

Manonvriendelijke porno by RubenBoidin

De Blauwbloezen

21/08/2011 | Diepgaande poëzie | Reageer

Heeft u die ook
in het rood?

Liefde is blind

20/08/2011 | Diepgaande poëzie | Reageer

Heb jij
me daar
even geluk

De diepgelovige verkrachter

18/08/2011 | Diepgaande poëzie | Reageer

En toen
sprong hij
uit de struikjes
en vroeg hij haar
ten huwelijk

Het kan niet alle dagen feest zijn

09/08/2011 | Diepgaande poëzie | Reageer

Ook al
doet een
alcoholieker
nog zo zijn
best

Geeft niet

05/08/2011 | Diepgaande poëzie | Reageer

Als je lacht
ben je
ook
niet mooi

Moderne straatartiest

29/07/2011 | Diepgaande poëzie | Reageer

Mooie handicap,
zelf gedaan?

Opendeurdag

27/07/2011 | Diepgaande poëzie | Reageer

Je deur stond open,
dus ik dacht…

De nachtelijke humor van een jonge grappenmaker

24/07/2011 | Schrijfsels | Reageer

Ik ben een man van de hilariteit, altijd al geweest. Dat mijn gevoel voor humor al jaren op punt staat zou ik graag bewijzen door het volgende fragment uit mijn leven met u te delen. Toen ik 11 jaar was vertrok ik met de klas op paardenweek. Zoals de benaming subtiel doet vermoeden was dat een week waarin we leerden omgaan met paarden. In praktijk kwam het er op neer dat we stallen moesten kuisen en de paarden moesten borstelen. Als er nog een beetje tijd over was mochten we ook wel eens op zo’n paard gaan zitten.

Over die week weet ik eigenlijk zo goed als niets meer. Mijn enige herinneringen bestaan uit een blaadje waarop ik alle namen van de paarden had geschreven, een haar uit een paardenstaart en enkele details over een nachtelijke boswandeling. Zoals het wel vaker gebeurt bij een nachtelijke boswandeling waren we omgeven door bomen en was het er donker. In die periode was ik nog niet slechtziend en dacht ik zelfs dat ik een superieur zicht had. Bang in het donker? Nee hoor. Ondanks mijn liefde voor het repertoire van Samson & Gert werd er door mij bijzonder weinig gefloten wanneer de lichten uitgingen.

Tijdens de boswandeling had ik de behoefte om mijn leerkrachten en medeleerlingen in de maling te nemen. Ik vond een manier waarbij ik dat kon combineren met het demonstreren van mijn gebrek aan angst voor donker en bos. Ik deel de plannen alvast met u zodat u mee kan gniffelen:

1. Voorbij de groep lopen
2. Iedereen laten passeren
3. Blijven liggen
4. Wachten tot ze me zouden zoeken
5. Opstaan en zeggen dat het een grapje was

Geef toe, hilariteit op z’n best!

In de praktijk ging het niet helemaal zoals gepland. Ik liep voorbij de groep en ging plat op mijn buik liggen. Als ik er op terugkijk was dat een vrij idiote zet aangezien ik iedereen wou laten passeren, ik kon ook gewoon achter de groep op mijn buik gaan liggen. Maar goed, niemand merkte me op en de groep keerde terug naar de verblijfplaats. Daar lag ik, in m’n vuistje te lachen.

Een half uur later was het zelfs voor mij niet meer grappig. Ik was een 11-jarig jongetje, helemaal alleen in een bos. Het kon niemand wat schelen. Erger nog, ze hadden het helemaal niet door. Het treuren over het mislukken van de climax werd al snel ingeruild voor angst. Ineens hoorde ik al de vreemde geluiden die bij een bos horen en moest ik toegeven dat ik geen steek voor mijn ogen zag. Na een korte huilbui zocht ik de weg naar onze verblijfplaats. Toen ik die eindelijk vond sloop ik in alle stilte naar binnen en kroop ik zoals mijn medeleerlingen onder de lakens.

Ik was een comedian en een loser tegelijkertijd, maar niemand wist het.

Hoe bescheiden ben je

23/07/2011 | Diepgaande poëzie | Reageer

Als je
de hele tijd
zegt dat je bescheiden
bent

Marc groet ‘s morgens de dingen‏

21/07/2011 | Diepgaande poëzie | Reageer

Dag erectie